EBOH trapte zaterdag traditioneel het nieuwe jaar af met de nieuwjaarsreceptie. Onder koude omstandigheden en tussen de sneeuw door werden er tien jubilarissen gehuldigd voor hun langdurige lidmaatschap. Er stonden er zeventien op het programma, maar zeven konden helaas niet aanwezig zijn. Voorzitter Paul Reijnders trapte af met het huldigen van drie leden die hun 25-jarig jubileum vierde: Jordi Fok, Jasper de Bruin en Alex Zondervan.
Voor Jordi Fok, de eerste die naar voren mocht komen om zijn speldje en bos bloemen op te komen halen, was het eigenlijk al zijn 28e jaar bij EBOH. Omdat hij pas recent terug is bij EBOH en daarvoor rond de nieuwjaarsreceptie (mede door verplichtingen bij zijn toenmalige club Oranje Wit) niet beschikbaar was, werd hij zaterdag gehuldigd. Familiegetrouw begon Jordi al vroeg met voetballen, uiteraard bij de Rood-Zwarte club aan de Schenkeldijk. Hij doorliep de jeugdelftallen en vertrok op zijn 16e naar FC Dordrecht. Omdat het voetballen toch moeilijk te combineren bleek met zijn studie zette hij na anderhalf jaar een punt achter dat avontuur en keerde uiteindelijk terug bij EBOH, om daar onder leiding van vader Ries Fok en René Ebbers in 2018 kampioen te worden in de 3e klasse C. Tegenwoordig is hij actief in de TC, waar hij de jeugd op zich neemt. Recent is hij vader geworden van dochter Beau; wellicht staat ook zij binnenkort in een Rood-Zwart tenue te voetballen.
Na Jordi was het de beurt aan Alex Zondervan. Hij kwam bij EBOH over van Geluksvogels en begon aan de Schenkeldijk in het zesde elftal. Daarna speelde hij in een sterrenteam genaamd EBOH 5 met onder anderen Arij Saaman, Barry Reidel en Michel Carlier. Met dat team won hij ook de beker: in de halve finale maakte hij zelfs een schitterende goal achter zijn standbeen. Scoren ging Alex aardig af, hij was ten slotte ook een spits. Dat, in combinatie met zijn lengte, zorgde ervoor dat hij werd vergeleken met Martin Drent: een vergelijking die ook Paul Reijnders wel kon beamen. Ook is Alex nu al zo’n acht jaar actief als teammanager van EBOH 1.
Voor het huldigen van Jasper de Bruin werd één van zijn beste vrienden ingezet, penningmeester Bas van Oosterhout. Hij moest zijn toespraak kort houden, en tevens wat aanpassen: toen hij zijn speech even naar zichzelf wilde doorsturen, stuurde hij de tekst per ongeluk naar Jasper toe. “Zo hoog staat hij in mijn contactenlijstje”, aldus Bas. Jasper begon met voetballen in EBOH A3, waar hij terecht kwam na een overstap vanuit het basketbal. In de senioren kwam Jasper uit voor de lagere elftallen. Tegenwoordig is hij actief in de sponsorcommissie, waar vriend en penningmeester Bas hem nogmaals voor bedankte, en is hij bestuurslid.
Yuri Overhand werd gehuldigd voor zijn 40-jarig lidmaatschap. Hij was een goede voetballer met een erg hard schot, constateerde Bas. Hij is getrouwd met Yvonne, die hij bij EBOH ontmoette, en ook hun twee kinderen zijn alle twee EBOH’ers (Lars nog altijd officieel, Sophie speelt inmiddels bij Oranje Wit). Toen Sophie nog bij EBOH speelde was Yuri een lange tijd de trainer van haar team.
Voor de leden met een nog imposanter aantal jaren lidmaatschap was erevoorzitter Hans Schoon opgetrommeld voor de toespraken. Zijn eerste klus was Leo Groeneweg, net als Yuri vierde hij zijn 40 jarig lidmaatschap. Hij kwam over van Geluksvogels en werd kampioen met EBOH 1. Elke donderdag is hij in de kantine te vinden om te biljarten en bij de klaverjastoernooien is hij eveneens van de partij. Hij is trouwe supporter van EBOH en kijkt, vaak met Hans de Bruijn, die niet aanwezig kon zijn maar gehuldigd zou worden voor zijn 65-jarig lidmaatschap, nog iedere week naar de wedstrijden.
Na Leo was het de beurt aan Jan Scheurwater. Hij is maar liefst vijftig jaar lid van EBOH, maar begon bij de rivaal: DFC. Door wat vrienden bij de Rood-Zwarte club kwam hij uiteindelijk toch bij EBOH terecht en speelde onder meer in de A2, die toen regionaal actief was. Ondanks een flink aantal blessures, wat hem een hoop afspraken met fysio John de Vlaming opleverde, bleek hij een vaste waarde voor de club. Hij werkte bij de brandweer, en kon zo in de koude wintermaanden wat sporthallen regelen waar de jeugd in kon trainen. Bij de thuiswedstrijden is hij nog altijd aanwezig. Zo ook bij de kampioenswedstrijd in 2018: van het duel tegen Leerdam Sport maakte hij een schitterende fotoreportage.
Fred van Wingerden is eveneens 50 jaar lid. Vorig jaar kreeg hij voor zijn inspanningen voor de club al het predicaat ‘Lid van Verdienste’. Hij kwam over van SC Emma en speelde bij EBOH in de A-regionaal. Aangespoord door Hans Schoon vertelde hij over het jaar waarin hij met die ploeg slechts één punt wist te sprokkelen. “Maar het was wel een gezellig elftal”, aldus Fred met een lach. Hij voetbalde in het eerste elftal met o.a. EBOH-legende Hans van Genderen. Tegenwoordig is hij de kartrekker van de Club van 100, en zit hij in de reünistencommissie.
De laatste 50-jarige-jubilaris was Ton Hierck. Hij is al een tijdje erelid van EBOH, en dan spreekt het voor zich dat hij van grote waarde is geweest voor de club. Hij is inmiddels 89-jaar oud, maar nog altijd messcherp. Hij werd lid net na zijn zoon Robert Hierck, toen hij leider werd van het team waar Robert in speelde. Vanaf daar heeft hij verschillende rollen vervuld. Zo zette hij zich in voor het maandblad, maakte hij deel uit van het jeugdbestuur, deed hij de ledenadministratie, werkte hij aan de weekbrief, organiseerde hij klaverjastoernooien, maakte hij deel uit van de reünistencommissie en maakt hij deel uit van de Club van 100. Uit een anekdote van Hans blijkt ook dat hij vroeger, samen met compagnon Henk Heesakker, met de bus van het eerste naar uitwedstrijden vertrok. Samen genoten ze van een fles wijn en, als het meezat, van het voetbal.
De laatste twee jubilarissen waren de twee met de meest indrukwekkende aantal jaren als EBOH’er. Te beginnen met Hans van Pelt. Hij is maar liefst 60 jaar lid, en werd deze middag vergezeld door zus Paula. Zijn periode bij EBOH begon toen hij door zijn vader werd aangemeld als lid, nog aan de Zuidendijk. Met EBOH A2 werd hij kampioen, in een team met o.a. Ad Holster, Rick Bakker en Frans Reijnders. Naast voetballend ook betrokken te zijn bij het elfde team, zette hij zich tevens op andere vlakken in voor de club. De Lotto werd huis aan huis uitgedeeld en opgehaald door Hans. Hiermee haalde hij zo’n 15,000,- gulden per jaar op voor EBOH.
Als laatst was de eer aan Frans Reijnders, de vader van voorzitter Paul en bestuurslid Rick. Er was wat verwarring over hoe Frans bij EBOH terecht is gekomen. Gelukkig kon hij daarover zelf wat duidelijkheid scheppen: na een verhuizing en wat overtuigingskracht van Ron en Lex Holster was EBOH zijn logische keuze. Bij EBOH was hij rechtsbuiten, bijzonder snel (waardoor hij ook wel eens een schop te verwerken kreeg) en leverde hij veel voorzetten op maat af. Hij speelde meer in het tweede dan in het eerste, maar niet per se vanwege zijn voetballende kwaliteiten: dat had alles te maken met het fotohuis van de familie Reijnders, Fotohuis Modern. Hij was, en is, daar dagelijks te vinden, ook in het weekend, waardoor het met voetballen lastig te combineren is. Zoon Paul beaamde dat de fotozaak een rode draad door het leven was en dat daardoor vaak op zaterdag hun moeder langs de zijlijn stond. Ook Rick kon zich daarin vinden, als is Frans nog wel zijn trainer geweest. Uit handen van Paul en Rick kreeg Frans zijn speldje en bloemen uitgereikt.
Ter afsluiting had het bestuur nog een verrassing in petto. De borden met daarop de leden met een onderscheiding en de leden van de Club van 100 werden gepresenteerd. Ook is er een bord met toekomstige wedstrijdbalsponsoren. De jubilarissen van de middag poseerde trots voor de nieuwe borden.
